بهار
آمدبهارخرم با رنگ وبوي طيب
با صدهزار زينت وآريش عجيب
شايد كه مرد پير بدين گه جوان شود
گيتي بديل يافت شباب از پي مشيب
چرخ بزرگوار يكي لشكري بكرد
لشكرش ابر تيره وباد صبا نقيب
نفاط برق روشن وتندرش طبل زن
ديدم هزار خيل ونديدم چنين مهيب
آن ابر بين كه گريد چون مرد سوگوار
وآن رعد بين كه كه نالد چون عاشق كئيب
خورشيد زابر تيره دهد روي گاه گاه
چون حصاري اي كه گذردارد ازرقيب